Kontent qismiga oʻtish

Barkovskaya, Oksana Vadimovna

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Oksana Vadimovna Barkovskaya
Tavalludi 1973-yil 14 oktyabr
Korsakov shahri, Sahalinskaya qishlogʻi
Fuqaroligi Rossiya
Kasbi Prodyuser, jurnalist, kinorejissor, teleboshlovchi, senarist, kinoprodyuser
Turmush oʻrtogʻi Igor Petronenko

Oksana Vadimovna Barkovskaya ( 1973-yil 14 oktyabrda tugʻilgan, Korsakov, SSSR ) — rossiyalik telejurnalist, hujjatli filmlar rejissyori[1], prodyuser, jamoat arbobi. 2013-yil yanvar oyidan Oksana Vadimovnz Format TV ʼ[2] telekompaniyasining bosh prodyuseri, REN telekanali uchun hujjatli teledasturlar prodyuseri. Rossiya televideniyesi akademiyasining akademigi, Rossiya televideniye va radioeshittirishlar milliy assotsiatsiyasi a'zosi, Yevroosiyo televideniye va radio akademiyasi akademigi boʻlib faoliat koʻrsatdi.

Biografiyasi

Oksana Vadimovna Barkovskaya 1973-yil 14 oktyabrda tugʻilgan.

1995-yilda Sofiya universitetining slavyan filologiyasi fakultetini tamomlagan.

Siyosiy va iqtisodiy kuzatuvchi sifatida Sharqiy Yevropada (Bolgariya, Yugoslaviya, Polsha, Moldova, Ukraina) bir qator davriy nashrlarda oʻz faoliyatini olib borgan.

1996-yilda u mustaqil jurnalist sifatida Birlashgan Millatlar Tashkilotining maxsus mukofoti bilan taqdirlangan.[manba kerak]

1997-yildan 1998-yilgacha u Rossiyaning birinchi kanalida ertalabki direksiyasining "Xayrli tong" dasturining muxbiri boʻlgan[3].

1998-yildan boshlab akasining tavsiyasi bilan Harbiy sir dasturining ( REN TV ) sharhlovchisi boʻlib ishlagan. Aynan shu joyda u Igor Prokopenko bilan tanishdi[4][5][6].

2002-yildan buyon REN TV telekompaniyasi Hujjatli va ijtimoiy-siyosiy loyihalar direksiyasining prodyuseri va bosh muharriri boʻlib ishlagan[7].

2006-yildan 2009-yilgacha u "Private Stories" (REN TV) dasturining rahbari va boshlovchisi[6][8][9].

2009-yildan 2011-yilgacha - " Peterburg - Beshinchi kanal " TRC Hujjatli filmlar direksiyasi boshligʻi[10].

2011-yildan - "Format TV" telekompaniyasining bosh muharriri

2013-yildan Format TV[11][12] telekompaniyasining bosh prodyuseri.

Oilasi

Otasi - harbiy, Varshava shartnomasi shtab-kvartirasining maslahatchisi boʻlgan[6].

Buvisi - Mariya Grigoryevna Barkovskaya (1915-?), geolog, geologiya-mineralogiya fanlari doktori (1988). 1933-yilda Leningrad davlat universitetini tamomlagan, 1934-1950 yillarda Butunittifoq neft-geologiya-qidiruv institutida ishlagan. 1950-yildan Rossiya Fanlar akademiyasining Okeanologiya institutida ishlagan[13].

Katta akasi Andrey Barkovskiy (1962 y. t.), Moskvadagi Yangi hududlarni rivojlantirish boshqarmasi matbuot xizmati rahbari. Moskva, oʻtmishda - Moskva viloyati gubernatori Boris Gromov matbuot kotibi boʻlgan[14].

Turmush oʻrtogʻi (1999-yildan) - Igor Prokopenko, ikki farzandi bor Elizabet[15] va Igor[16]. Birinchi turmushidan Evgeniya ismli qizi bor, u jurnalistika fakultetida oʻqigan va ota-onasi bilan birga faoliyat koʻrsatgan[17].

Mukofotlari

  • "Kasbdagi mustaqillik" uchun BMT mukofoti laureati
  • 2001 yilgi Rossiya tashqi razvedka xizmati mukofoti laureati, ayol razvedkachilar haqidagi hujjatli teleserialni yaratganligi uchun "Jimjitlik ovozlari. Intellektual ayollar.
  • Rossiya Jurnalistlar uyushmasining "Oltin qalam" mukofoti laureati
  • Koʻplab rus va xalqaro festivallarning bir necha bor gʻolibi. AQShning San-Fransisko shahrida boʻlib oʻtgan 47-Umumjahon “Oltin darvoza” kinofestivalida (Oltin darvoza mukofoti) “Nord-Ost, 11-qator yoki boshqa dunyodan kundalik” filmi uchun “Eng yaxshi qisqa metrajli televizion hujjatli film” nominatsiyasida bosh mukofot ( 2004) ) [14] .
  • TEFI tanlovining oltita mukofoti sovrindori:
    • 2000-yil - "Ebola - oʻlim virusi siri" filmi uchun "Jurnalist tekshiruvi" nominatsiyasida; ** 2003-yil - "Qochqinning kundaligi" filmi uchun "Jurnalist tadqiqoti" nominatsiyasida;
    • 2005-yil - "Chechen tuzogʻi" hujjatli filmi uchun "Televizion hujjatli filmlar seriyasi" nominatsiyasida. Boʻron";
    • 2007-yil - "Asirga olingan va unutilgan" hujjatli filmi uchun "Televizion hujjatli filmlar seriyasi" nominatsiyasida;
    • 2008-yil - "Qon sotuvchisi" loyihasidagi ishi uchun hujjatli televidenie nominatsiyasida.
    • 2009-yil - "Doktor Liza" loyihasidagi ishi uchun hujjatli televidenie nominatsiyasida.

Havolalar

Manbalar

  1. ↑ „ТЕЛЕХРАНИТЕЛЬ. Все выпуски. Как меняется документальное кино на РЕН-ТВ“. Эхо Москвы (2007-yil 11-mart). 2019-yil 29-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 29-sentyabr.
  2. ↑ „Главная | Формат ТВ“. 2013-yil 26-oktyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2013-yil 10-sentyabr.
  3. ↑ „Лауреат «ТЭФИ» в Чебоксарском кооперативном институте на встрече со студентами“. Московский район города Чебоксары (2009-yil 27-mart). 2016-yil 18-avgustda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 29-sentyabr.
  4. ↑ „Интервью. Оксана Барковская. 10 лет назад она пришла на РЕН ТВ, нашла мужа и сняла около 30 фильмов“. TimeOut (2008-yil 15-sentyabr). 2019-yil 29-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 29-sentyabr.
  5. ↑ „10 лет «Военной тайне»“. Красная звезда (2008-yil 18-sentyabr). 2013-yil 12-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 29-sentyabr.
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 „ОКСАНА БАРКОВСКАЯ: «ГЕРОИ МОЕЙ ПРОГРАММЫ ДОВЕРЯЮТ МНЕ ОЧЕНЬ ЛИЧНЫЕ ВЕЩИ»“. МК-Бульвар (2007-yil 5-sentyabr). 2019-yil 29-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2021-yil 14-noyabr.
  7. ↑ „ДОКУМЕНТАЛИСТИКА "НУЛЕВЫХ": ЧТО В ОСТАТКЕ?“. Вертов.ру. 2019-yil 29-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 29-sentyabr.
  8. ↑ „Телеведущая Оксана Барковская: "Я не хочу заниматься журналистикой, за которую стреляют в подъездах"“. Известия (2006-yil 20-oktyabr). 2019-yil 29-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 29-sentyabr.
  9. ↑ „Закрывают «Частные истории» на РЕН ТВ“. LifeNews (2009-yil 18-dekabr). 2019-yil 29-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 6-iyun.
  10. ↑ „Пятый: переход на личности. Александр Роднянский комментирует программу передач нового федерального канала“. Российская газета (2010-yil 15-mart). 2019-yil 29-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 29-sentyabr.
  11. ↑ „Кто стоит за рептилоидами“. Росбалт (2018-yil 12-iyul). 2018-yil 12-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 29-sentyabr.
  12. ↑ „ОКСАНА БАРКОВСКАЯ («ФОРМАТ ТВ»): «Я ТОЧНО ПОНИМАЮ, ЧТО БУДЕТ РАБОТАТЬ В ЭФИРЕ, А ЧТО НЕТ»“. Теле-Спутник (2019-yil 20-mart). 2020-yil 14-avgustda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 29-sentyabr.
  13. ↑ Барковская Мария Григорьевна (1915-)
  14. ↑ 14,0 14,1 „ГОСПОЖА СЛЕДОВАТЕЛЬ. Оксана Барковская: "Сотрудники спецслужб – напуганные люди"“. Вечерняя Москва. 2019-yil 29-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 29-sentyabr.
  15. ↑ „Игорь Прокопенко: "Зрителю интересны история страны и новые научные знания"“. Вечерняя Москва (2013-yil 14-mart). 2019-yil 4-noyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 16-noyabr.
  16. ↑ „ТВ факт. «Военная тайна» успешно размножается“. Вечерняя Москва (2005-yil 19-may). 2019-yil 23-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 16-noyabr.
  17. ↑ „Оксана Барковская и Игорь Прокопенко: У нас бушуют итальянские страсти“. Вокруг ТВ (2009-yil 1-oktyabr). 2019-yil 16-noyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 16-noyabr. 
"https://ziyosfera.uz/index.php?title=Barkovskaya,_Oksana_Vadimovna&oldid=315978" dan olindi