Ayyub ibn Nuh
Ayyub ibn Nuh ibn Duraj Naxay Ali al-Hodiyning Kufadagi ishonchli vakillaridan biri edi[1][2][3]. Bu vakillar imomiya shialari[4] jamiyatining moliyaviy va diniy ishlarini[5] ayniqsa xums kabi diniy soliqlarni yigʻishni boshqarganlar. Ular shia imomlarining siyosiy betaraflik tamoyiliga amal qilgan holda, shia jamoasini yoʻnaltirish va tashkil etish vazifasini oʻz zimmalariga olganlar[6]. Ayyub ibn Nuh Ayyub al-Hodiy nomidan katta miqdordagi diniy xayr-ehson qilish shugʻullangan. Shu sababli, odamlar uning oʻlimidan keyin atigi yuz ellik dinor qolganini bilib hayron boʻlishgan[7][8][3][9]. Shayx Tusiyning taʼkidlashicha, u ishonchli roviy boʻlib, Hodiydan koʻp rivoyatlar keltirgan. Otasi Nuh ibn Darroj Kufada qozi lavozimida ishlagan. Jamil ibn Darroj esa uning ukasi edi[9].
Al-Hodiyga tegishli maktubda Ayyub ibn Nuh va Hasan ibn Roshiddan (al-Hodiyning Bagʻdod, Madain va Savaddagi vakili) oʻzaro kelishmovchilikni hal qilishlari va faqat oʻzlarining belgilangan hududlarida ishlashlari soʻraladi[10].
Manbalar
- ↑ Hussain 1986, ss. 81–2.
- ↑ Hussain 1986, s. 50.
- ↑ 3,0 3,1 Wardrop 1988, ss. 225–6.
- ↑ Baghestani 2014.
- ↑ Wardrop 1988, s. 221.
- ↑ Sachedina 1981, s. 28.
- ↑ Wardrop 1988.
- ↑ al-Qurashi 2012.
- ↑ 9,0 9,1 al-Qurashi 2012, s. 211.
- ↑ Wardrop 1988, s. 222.
Adabiyotlar
- Baghestani, Esmail (2014). "Jawad, Imam" (Persian). Encyclopaedia of the World of Islam. 11. Encyclopaedia Islamica Foundation. ISBN 978-9644470127. Archived from the original on 2025-10-08. https://web.archive.org/web/20251008195202/https://rch.ac.ir/article/details/7588.<!--->
- Sachedina, Abdulaziz Abdulhussein. Islamic Messianism: The Idea of Mahdī in Twelver Shīʻism. State University of New York Press, 1981. ISBN 9780873954426.
- Hussain, Jassim M.. Occultation of the Twelfth Imam: A Historical Background. Routledge Kegan & Paul, 1986. ISBN 9780710301581.
- al-Qurashi, Baqir Shareef. The Life of Imam ‘Ali al-Hadi, Study and Analysis, 2012 — 224-bet.