Asad asil
| Asad asil | |
|---|---|
| Tavalludi |
Boʻstonliq tumani, Xondayliq qishlogʻi, Toshkent viloyati |
| Kasbi | yozuvchi, publitsist |
| Fuqaroligi |
 Oʻzbekiston |
Asad Asil (1941-yil, Boʻstonliq tumani Xondayliq qishlogʻi) — oʻzbek yozuvchisi va publitsisti. Oʻzbekiston Yozuvchilar uyushmasi hamda Oʻzbekiston Jurnalistlar uyushmasi aʼzosi.[1]
Hayoti
Asad Asil 1941-yilda Toshkent viloyati Boʻstonliq tumanining Xondayliq qishlogʻida tugʻilgan. 1966-yilda Toshkent davlat pedagogika institutining pedagogika fakultetini, 1972-yilda Toshkent davlat universitetining (hozirgi Oʻzbekiston Milliy universiteti) filologiya fakultetini tamomlagan. Boʻstonliq va Qibray tuman gazetalari tahririyatlarida, soʻngra „Sharq yulduzi“ va „Guliston“ jurnallari tahririyatlarida faoliyat yuritgan.[1]
Ijodi
Adib ijodida yoshlik xotiralari, maʼrifatparvarlik va tarixiy mavzular yetakchilik qiladi. Ijodining oʻttiz yildan ziyod qismini maʼrifatparvar adib Sidqiy Xondaxliqiy hayoti va faoliyatini oʻrganishga bagʻishlagan.[1]
Asosiy asarlari:
- „Lochin“ (hikoyalar toʻplami, 1982)
- „Mehr“ (hikoyalar toʻplami, 1984)
- „Quvonch“ (hikoyalar toʻplami, 1987)
- „Togʻliklar“ (qissa va hikoyalar, 1992)
- „Chirogʻim, men – Sidqiyman, Xandaqliqiyman!..“ (tarixiy-badiiy, publitsistik roman, 2008)
- „Alqor, nega koʻzing toʻla yosh“ (voqeiy hikoyalar, esse va publitsistika, 2011)
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Asad Asil (1941). Ziyouz.com — oʻzbek nasri onlayn antologiyasi.
Havolalar
- Asad Asil asarlari — Ziyouz.com