Aqraba
Aqraba عقربا | |
|---|---|
| Qishloq | |
| Mamlakat | Suriya |
| Muhofaza | Daraa |
| Okrug | As-Sanamayn okrugi |
| Nohiya | Gʻabagʻib |
| Aholisi (2004) |
4 413[1] |
| Vaqt mintaqasi | UTCEET +2; +3 |
Aqraba (arabcha: عقربا; transliteratsiyasi: ʿAqrabāʾ, qoʻshimcha talaffuzi Akraba yoki Aqrabah) — Suriya janubida joylashgan qishloq. Maʼmuriy jihatdan Daraa muhofazasining as-Sanamayn okrugi tarkibiga kiradi. Suriya Markaziy Statistika Byurosi (CBS) maʼlumotlariga koʻra, 2004-yil aholini roʻyxatga olishda Aqraba aholisi 4 413 kishini tashkil qilgan[1].
Geografiyasi
Aqraba Havron mintaqasining Jaydur hududida, Golan tepaliklarining bevosita sharqiy qismida joylashgan. Qishloq Damashqdan 50 kilometr janubi-gʻarbda, Jasimdan 15 kilometr shimolda, al-Harra va Tel al-Haradan 4 kilometr shimolda hamda Kafr Shamsdan 10 kilometr janubi-sharqda joylashgan[2]. Sharqda Naba as-Saxer, shimoli-sharqda Mashara, shimolda al-Mal va at-Tiha, shimoli-sharqda esa Kafr Nasij bilan chegaradosh.
Tarixi
Vizantiya davri
6-asrda Aqraba Vizantiya imperiyasi nomidan Arabiston va Falastin Sekunda viloyatlarini boshqargan Gʻassoniy arab shahzodalarining qarorgohi vazifasini bajargan[3]. Qishloqdagi bitikda „Nu’mon“ ismli shaxs tilga olingan boʻlib, ehtimol shu nomdagi Gʻassoniy shahzodasi boʻlishi mumkin[2]. 6-asr arab shoirlari an-Nabigʻa va Hasson ibn Sobitlar Gʻassoniylarning Aqrabada yashaganini tilga olishgan[2]. Qishloqda Gʻassoniylar davriga oid ikkita monastir boʻlgan[4]. Qishloq haqida 13-asrda yashagan suriyalik geograf Yoqut Hamaviy ma’lumot bergan[2][4]. U qishloqning Damashqqa qarashli Javlon tumaniga tegishli ekanligi hamda „qadimda bu yerda Gʻassoniy podshohlari istiqomat qilgani“ni qayd etgan[5].
Usmoniylar davri
1596-yilda Aqraba Usmoniylar soliq roʻyxatlarida tilga olingan boʻlib, Havron sanjogʻining Jaydur nohiyasi tarkibida boʻlgan. Qishloqda butunlay musulmonlar boʻlgan 27 ta xonadon va 13 nafar boʻydoq yashar edi. Qishloq aholisi qishloq xoʻjaligi mahsulotlaridan, asosan bugʻdoydan, qisman arpa va yozgi ekinlardan 25 % miqdorida qat’iy soliq toʻlashgan. Bunga qoʻshimcha ravishda vaqti-vaqti bilan olingan boshqa daromadlar ham qoʻshilgan. Jami soliq miqdori 16 600 akçeni tashkil etgan[6].
Manbalar
Adabiyotlar
- Buhl, Frants (1986). "ʿAkrabāʾ". The Encyclopedia of Islam, New Edition, Volume I: A–B. Leiden and New York: BRILL. p. 344. ISBN 90-04-08114-3.
- Hütteroth, W.-D.; Abdulfattah, K.. Historical Geography of Palestine, Transjordan and Southern Syria in the Late 16th Century. Erlanger Geographische Arbeiten, Sonderband 5. Erlangen, Germany: Vorstand der Fränkischen Geographischen Gesellschaft, 1977. ISBN 3-920405-41-2.
- Le Strange, G.. Palestine Under the Moslems: A Description of Syria and the Holy Land from A.D. 650 to 1500. Committee of the Palestine Exploration Fund, 1890.
- Ma'oz, Zvi Uri. The Ghassānids and the Fall of the Golan Synagogues. Archaostyle, 2008.
- Shahid, I.. Byzantium and the Arabs in the Sixth Century: pt. 1, Toponymy, Monuments, Historical Geography, and Frontier Studies. Dumbarton Oaks Research Library and Collection, 2002. ISBN 0884022145.