Антерос

Антерос ( қадимги юнонча: Ἀντέρως Антерōс, немисча "қабул қилинган севги") юнон мифологиясида рад этилган севгидан қасос оладиган ўзаро севги худоси. Унинг укаси Эрос, туғма муҳаббат худоси.
Мифология

Ритор Тҳемистиос томонидан айтилган афсонага кўра, Афродита ўғли Эрос ўсмаслигидан хавотирда эди. Эроснинг акаси ва унинг ҳамкасби бўлсагина ўсиши мумкин, деган гапга эргашиб, у Антеросни туғди. [1]
Цицероннинг сўзларига кўра, Антерос Марснинг ўғли ва "учинчи" Венера, Юпитер ва Дионанинг қизи. [2]
Қасос худоси сифатида у Аластор лақабини олади. Афина Акрополиси яқинида Антерос Аласторга қурбонгоҳ бағишланган. Паусаниас афсонага кўра, Мелес исмли Афина фуқароси нафақат метик Тимагораснинг унга кўрсатган севгисини рад этган, балки Тимагордан Акрополдан сакрашни сўраган, Тимагор ўша пайтда буни қилган. Совуқнинг таъсирини кўриб, Мелес шунчалик афсусландики, у ҳам Акрополдан сакраб тушди. Афина метикалари ушбу қайғули воқеани хотирлаш учун қурбонгоҳ бағишладилар. [3]
Култ
Эрос ва Антерос култи Палестра муҳитида Эраст ва Эроменос ўртасидаги муносабатларнинг мифологик ўхшашлиги сифатида пайдо бўлган кўринади. [4] Паусаниаснинг сўзларига кўра, Элис гимназиясида иккаласининг қурбонгоҳи бор эди, палестрада эса ғалаба кафти учун курашаётган иккаласининг релефини ва Антероснинг Эросдан кафтини тортиб олишга уринаётганини кўриш мумкин эди. [5]
Тривиа
Сардислик Эвунапиус Халкислик Иамбличнинг ҳаётидан бир латифани айтиб беради. У Суриядаги Гадара ҳаммомида бир неча талабалар билан бирга бо'лганида, шогирдлари уни бир неча бор мо''жиза кўрсатишга ундашган. Маҳаллий аҳоли Эрос ва Антерос деб атайдиган иккита иссиқ булоқ бор эди. Иамбличос сеҳр айтиб, қо'ли билан бир булоқнинг сувига тегди, ундан чиройли олтин сочли бола чиқди, кейин у бошқа булоқда ҳам худди шундай қилди, ундан ҳам худди шундай гўзал қора сочли бола чиқди. Ўғил болалар Иамбличосни худди отасидек босишди. Ниҳоят у уни яна ғойиб бўлди. Унинг шогирдлари унинг мо''жизавий кучларининг бу исботига ишонч ҳосил қилишди ва келажакда уни бошқа босим ўтказмадилар. [6] Анъанага кўра, Эроснинг сочлари олтин рангга эга эди, шунинг учун Иамбличос Эрос ва Антероснинг тасаввурларини уйғотди. [7]
Адабиётлар
- Ҳанс вон Геисау: Антерос. Ин: Дер Клеине Паулй (КлП). Банд 1, Стуттгарт 1964, Сп. 369.
- Роберт В. Меррилл: Эрос анд Антерос. Ин: Спеcулум. 19/3, 1944, С. 265–284.
- Cраиг Э. Степҳенсон: Антерос. А Форготтен Мйтҳ. Неw Ёрк 2011, ИСБН 9780415572309.
- Гуй де Терварент: Эрос анд Антерос ор Реcипроcал Лове ин Анcиэнт анд Ренаиссанcе Арт. Ин: Жоурнал оф тҳе Wарбург анд Cоуртаулд Институтес. 28, 1965, С. 205–208.
- Конрад Wерниcке: Антерос 1. Ин: Паулйс Реаленcйcлопäдиэ дер cлассисчен Алтертумсwиссенсчафт (РЕ). Банд И,2, Стуттгарт 1894, Сп. 2354 ф.
Эслатмалар
- ↑ Тҳемистии оратионес. Леипзиг 1832, С. 367, зитиэрт беи Терварент, С. 205.
- ↑ Cиcеро, де натура деорум 3,59ф.
- ↑ Паусаниас, Бесчреибунг Гриэченландс 1,30,1
- ↑ Платон, Пҳаэдрус 255д
- ↑ Паусаниас, Бесчреибунг Гриэченландс 6,23,5
- ↑ Эунапиус, витаэ сопҳистарум 459 (Абсчн. Иамбличос) Эунапиус. Ин: Ливес оф тҳе Пҳилосопҳерс анд Сопҳисц. 1921, С. 343–565. (энглисч)
- ↑ Жосепҳ Геигер: Эрос унд Антерос, дер Блонде унд дер Дункелҳаариге. Ин: Ҳермес. Бд. 114, Нр. 3, 1986, С. 375–376.
Ҳаволалар
- Антерос, божество / / Брокхаус ва Эфроннинг энциклопедик луғати : 86 тоннада (82 тонна ва 4 та қўшимча). — Санкт-Петербург., 1890-1907.
- Антерос ҳақидаги қадимий манбалар(Инглизча) )