Aleksey Balabanov
| Aleksey Balabanov | |
|---|---|
 | |
| Tavalludi |
25-fevral 1959-yil |
| Vafoti |
2013-yil 18-may Sankt-Peterburg, Rossiya |
| Fuqaroligi | SSSR, Rossiya |
| Kasbi | kinorejissor, ssenarist, prodyusser |
| Mukofotlari | Nika, Kinotavr (1997, 1998, 2002, 2007) |
Aleksey Oktabrinovich Balabanov (1959-yil 25-fevral, Sverdlovsk, RSFSR, SSSR — 2013-yil 18-may, Sestroretsk, Sankt-Peterburg, Rossiya) — sovet va rus kinorejissori, ssenariynavis va produser, Yevropa kinoakademiyasining aʼzosi[1] STV kinokompaniyasi asoschilaridan biri. Aka (Брат) turkum filmlari va boshqa mashhur asarlar, jumladan “Urush”, “Koʻrning buffi”, “Yuk 200”, “Morfin”, “Stoker” va “Men ham xohlayman” filmlari muallifi. "Tasqaralar va odamlar haqida" filmidagi rejissorlik ishi uchun Nika mukofoti sovrindori.
Biografiyasi
1959-yil 25-fevralda Sverdlovskda tugʻilgan. Otasi - Oktabrin Sergeevich (1930-2008), jurnalist, ssenarist, Sverdlovsk kinostudiyasining ilmiy-ommabop filmlari bosh muharriri. Onasi - Inga Aleksandrovna, tibbiyot fanlari doktori, professor, Sverdlovsk kurortshunoshlik va fizioterapiya ilmiy-tadqiqot instituti direktori. 1966-1976-yillarda u yerda oʻrta maktabda oʻqigan. Gorkiy nomidagi chet tillar pedagogika institutining tarjimonlik fakultetini tamomlagan.
1981-1983-yillarda Sovet Armiyasida ofitser boʻlib xizmat qilgan (Harbiy transport aviatsiyasi Harbiy havo kuchlarining 339-harbiy transport aviatsiya polkida Vitebskdagi parvoz tarjimoni sifatida)[2], Afrika va Osiyo mamlakatlariga parvoz qilgan. Ushbu tajriba Yuk 200 (Груз 200) kartinasida oʻz aksini topgan. Afgʻonistonda jang qilgan. Xizmat muddati tugashiga oz vaqt qolganda u dengiz flotiga oʻtkazildi. Shundan beri uning eng sevimli kiyimi dengizchi koʻylagi edi.
Toʻrt yil davomida u Sverdlovsk kinostudiyasida rejissor yordamchisi boʻlib ishladi[3] 1990-yilda ssenariy mualliflari va rejissorlar oliy kurslarining rejissorlik boʻlimini (L. Nikolaev, B. Galanterning “Muallif kinosi” eksperimental ustaxonasi) tamomlagan.
Vafoti
2002-yilda sodir boʻlgan fojiadan soʻng, Aleksey Balabanov oʻzi yaqin doʻst deb bilgan kichik Sergey Bodrovning hamda suratga olish guruhining oʻlimidan tushkunlikda edi. Voqeadan keyin u uning uchun hayot tugaganini aytdi. Oʻsha fojiali kunda, Bodrov guruhi muzlik ostida koʻmilganida, Balabanov ham suratga olish ishlarida ishtirok etishi kerak edi, ammo noma'lum sabablarga koʻra u guruhdan qolib ketdi. Balabanov oʻzini Bodrov guruhi bilan birga oʻlganiga ishongan. Uning hayotining soʻnggi besh yili ayniqsa u uchun ogʻir edi[4][5]
2013-yil 18-may kuni soat 16:00 atrofida Sestroretsk shahridagi (Sankt-Peterburgning Kurortniy tumani) Dunes sanatoriysida ssenariy ustida ishlayotgan Aleksey Balabanov 55 yoshida ogʻir kasallik tufayli oʻtkir yurak etishmovchiligidan vafot etdi[6][7] Dafn marosimi oʻsha kuni Sankt-Peterburgdagi Smolensk qabristonida boʻlib oʻtdi[3][8]
Xotira
2014-yilda rejissor Yuriy Bikov "Ahmoq" filmini suratga oldi va uni Aleksey Balabanov xotirasiga bagʻishladi. Filmda rok musiqasi joʻrligida Balabanovning ba'zi asarlariga xos boʻlgan koʻcha boʻylab bosh qahramonning uzoq yurishi mavjud. Bunda Kino guruhining “Sokin tun” qoʻshigʻidan foydalanilgan.
2016-yil 18-noyabr kuni oʻzi tahsil olgan 2-sonli gimnaziya binosida Aleksey Balabanov memorial lavhasining tantanali ochilishi boʻlib oʻtdi. Gʻoya muallifi va homiysi Yekaterinburglik shifokor – Artyom Bershadskiy edi. Loyiha Oleg Rakovichning yordami bilan amalga oshirilgan, taxtachaning eskizini Aleksandr Korotich qilgan.
2018-yilning 15-may kuni, rejissor vafotining besh yilligiga uch kun qolganida, YouTube platformasida “Balabanov – ajoyib rus rejissori” nomli 130 daqiqalik hujjatli intervyu chiqdi. Film videobloger va jurnalist Yuriy Dud va ВДудь kanali jamoasi tomonidan yaratilgan.
Культура telekanali Darya Ivankovaning “Aleksey Oktabrinovich” diplom ishi filmini namoyish etadi.
2020-yilda Birinchi kanalda "Aleksey Balabanov. Oʻzinikini topish va tinchlanish" nomli hujjatli filmi efirga chiqdi.
2021-yilda Dobrolyubov nomidagi Nijniy Novgorod davlat lingvistik universitetida Balabanovga yodgorlik lavhasi oʻrnatildi.
Shuningdek, 2021-yilda Aleksey Balabanov ishtirokidagi kadrlar bilan aktyor kichik Sergey Bodrov xotirasiga bagʻishlangan "Bizdan boshqa hech kim boʻlmaydi" hujjatli filmiga efirga chiqdi.
Manbalar
- ↑ Карташов А. «Да нет никакой концепции»: Алексей Балабанов о своих фильмах и их зрителях // Бумага. — 2013. — 17 yanvar. Архивировано 8 may 2021 года.
- ↑ „«Сила — в правде»: Биография Алексея Балабанова“ (deadlink). РБК (2013-yil 18-may). 2013-yil 7-iyunda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2013-yil 20-may.
- ↑ 3,0 3,1 „Прощание с кинорежиссёром Алексеем Балабановым в Петербурге прошло тихо и скромно — Первый канал“. 2013-yil 2-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2013-yil 21-may.
- ↑ „Алексей Балабанов считал, что погиб вместе с группой Сергея Бодрова“. 2014-yil 19-oktyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 10-noyabr.
- ↑ „«После гибели Сережи Балабанов сломался»“ (deadlink). 2014-yil 7-oktyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2014-yil 19-sentyabr.
- ↑ „В Сестрорецке умер Алексей Балабанов // NewSestroreck“. 2014-yil 31-mayda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2013-yil 20-may.
- ↑ „Умер Алексей Балабанов“. Lenta.ru (2013-yil 18-may). 2013-yil 20-mayda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2013-yil 18-may.
- ↑ Васильев, Алексей. „Балабанов умер от сердечной недостаточности“. Российская газета (2013-yil 20-may). 2020-yil 30-yanvarda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2019-yil 19-yanvar.