Abulnasr Muhammad

Abulnasr Muhammad (tax. 1010-yilda vafot etgan) 1000—1010-yillarda Guzgondagi Farigʻuniylar sulolasining soʻnggi hukmdori boʻlgan. Abulharet Ahmadning oʻgʻli va vorisi.

Hayoti

Abulnasr Muhammadning nomi ilk bor 990-yillarning oxirida tilga olinadi. Oʻsha paytda uning otasi Gʻaznaviylar sulolasi bilan ikki tomonlama nikoh orqali ittifoq tuzgan edi. Abulnasr Muhammad Sabukteginning qiziga uylangan, Sabukteginning oʻgʻli Mahmud esa Abulharetning qizlaridan biriga uylangan edi.

1000-yilda Abulnasrning otasi vafot etgach, Abdulnasr taxtga oʻtirib, Gʻaznaviylarning vassaliga aylandi. Bu paytda Gʻaznaviylar kuchli harbiy davlatga aylangan va koʻplab mayda eroniy qirolliklar ustidan ham oʻz hukmronligini oʻrnatgan edi. Abulnasr Mahmudning ishonchiga sazovor boʻlgan. 1008-yilda Qoraxoniylarga qarshi Balx yaqinidagi jangda Gʻaznaviy qoʻshinining markaziy safida jang qilgan. Keyingi yili Mahmudning Hindistonga yurishida unga hamrohlik qilgan. Shuningdek, qizlaridan birini Mahmudning oʻgʻli Muhammad Gʻaznaviyga turmushga bergan. Abulnasr taxminan 1010-yilda vafot etgach, oʻgʻli Hasan hayot boʻlishiga qaramay, Muhammad Gʻaznaviy Guzgon ustidan hokimiyatni oʻz qoʻliga olgan va su bilan Farigʻuniylar hukmronligiga barham berilgan.

Adabiyotlar

• Bosworth, C. E. (1984). "ĀL-E FARĪḠŪN". in Yarshater, Ehsan. Encyclopædia Iranica, Volume I/7: Ahriman–Alafrank. London and New York: Routledge & Kegan Paul. 756-758 b. ISBN 978-0-71009-096-6. https://www.iranicaonline.org/articles/al-e-farigun-a-minor-iranian-dynasty-of-guzgan-/. <!--->
• VFrye, R.N. „The Sāmānids“, . The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs. Cambridge: Cambridge University Press, 1975 — 136–161-bet. ISBN 0-521-20093-8.