Kontent qismiga oʻtish

Abu al-Fadl at-Tamimiy

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Abu al-Fadl at-Tamimiy
Shaxsiy maʼlumotlar
Tavalludi milodiy 952-yil /hijriy 341-yil[1]
Vafoti milodiy 1020-yil/hijriy 410-yil
Dini Islom
Mashhur ish(lar)i I’tiqad al-Imam al-Mubajjal Ahmad ibn Hanbal

Abu al-Fadl at-Tamimiy (milodiy 952–1020/hijriy 341–410) Abdul Vohid ibn Abdulaziz ibn al-Horis ibn Asad at-Tamimiy yoki Abu al-Fadl at-Tamimiy (arabcha: أبو الفضل التميمي) 10-asr musulmon avliyosi boʻlib, Junaydiya tariqatiga mansub edi. U Abu al-Hasan at-Tamimiyning oʻgʻli va shogirdi boʻlgan. U fidokor ibodat qiluvchi va zohid edi[2]. Uning hayoti haqida koʻp tafsilotlar maʼlum emas, faqat oilasi Yamandan ekani zikr qilingan. Uning oilasi arab at-Tamimiy[3] qabilasiga mansub edi. U fiqhda Hanbaliy mazhabiga ergashgan[4][5][6].

Asarlari

Uning eng mashhur asarlaridan biri Iʼtiqod al-imom al-mubajjal Ahmad ibn Hanbal (Iʼtiqod al-imom al-munabbal Abu Abdulloh Ahmad ibn Hanbal nomi bilan ham maʼlum).

Maʼnaviy faoliyati

Abu al-Fadl Abdul Vohid Yamaniy at-Tamimiy koʻpincha fors naslidan boʻlgan soʻfiy Abu Bakr Shibliy bilan bogʻlanadi[7], ehtimol, u yoʻl-yoʻriq uchun Abu Bakr Shibliyning taʼlimotlariga murojaat qilgani bunga sabba boʻlgan boʻlishi mumkin. Biroq u bayʼatni (sadoqat qasamini) otasi Abdulaziz ibn Horis ibn Asad at-Tamimiyga bergan va undan tasavvufiy xirqayi (ruhoniy silsila boshlangich libosi) olgan. Muhaddis Shoh Valilulloh Dehlaviydan quyidagicha rivoyat qilinadi: „Abdul Vohid at-Tamimiy xirqani ham Abdulaziz at-Tamimiydan, ham Abu Bakr Shibliydan kiygan. Bu holat koʻplab ishonchli maʼnaviy silsilalarda aks etgan.“ Abu al-Fadl Abdul Vohid Yamaniy at-Tamimiy umrining koʻp qismini safarda boʻlgan holda odamlarni irshod qilish bilan oʻtkazgan. Uning koʻplab shogirdlari orasida eng mashhur xalifasi (vorisi) Muhammad Yusuf Abu al-Farrah Turtusiy edi[8][9].

Maʼnaviy silsila

Abu al-Fadl Abdul Vohid at-Tamimiyning faqrlik avliyo silsilasi unga otasi va murshidi Abdulaziz ibn Hars ibn Asad at-Tamimiy orqali quyidagi tartibda yetib kelgan:[10][11]

  1. Muhammad
  2. Ali ibn Abu Tolib
  3. Hasan al-Basriy
  4. Habib al-Ajami
  5. Dovud Toiy
  6. Maʼruf Karxiy
  7. Sirri Saqatiy
  8. Junayd Bagʻdodiy, Junaydiya silsilasi asoschisi
  9. Abu Bakr Shibliy
  10. Abdulazīz b. al-Ḥāris b. Asad al-Tamimiy
  11. Abū al-Faḍl al-Tamīmī

Abdul Vohid at-Tamimiy oʻz xilofatini (Muhammadga vorislik maqomini) bu tariqatni davom ettirgan Muhammad Yusuf Abu al-Faraj Tarasusiyga topshirdi.

Unvonlari

  • Xodim ush-sharīʼa (Muqaddas Shariat qoʻriqchisi)
  • solik ut-tarīqa (Maʼnaviy yoʻl yoʻlovchisi)
  • Voqif ul-haqīqa (Ilohiy sirlarni ochib beruvchi)

Vafoti

Abu al-Fadl Abdul Vohid Yamaniy at-Tamimiy milodiy 1020-yilda vafot etgan[12]. U Bagʻdoddagi imom Ahmad ibn Hanbal maqbarasiga dafn etilgan[13].

Yana qarang

Manbalar

  1. ↑ Ahmad Pakatchi.. „"Abū al-Faḍl al-Tamīmī"“.
  2. ↑ Abdul Razzaq Al-Kailani. Shaikh Abdul Qadir Jilani. PT Mizan Publications — 119-bet. ISBN 978-6-028-23638-6. 
  3. ↑ Daphna Ephrat. A Learned Society in the Period of Transition:The Sunni Ulama of Eleventh Century Baghdad. SUNY Press, 3 August 2000 — 157-bet. ISBN 978-0-791-44645-4. 
  4. ↑ Gregory Mack, Jurisprudence, in Gerhard Böwering et al (2012), The Princeton Encyclopedia of Islamic Political Thought, Princeton University Press, ISBN 978-0691134840, p. 289
  5. ↑ Sunnite Encyclopædia Britannica (2014)
  6. ↑ Kister, M. J (November 1965). "Mecca and Tamīm (Aspects of Their Relations)". Journal of the Economic and Social History of the Orient 8 (2): 113–163. doi:10.2307/3595962. 
  7. ↑ Leonard Lewisohn, „The Heritage of Sufism: Classical Persian Sufism from its origins to Rumi“, the University of Michigan, 1999. pg 53: „Two Persian Sufis – Mansur Hallaj and Abu Bakr Shibli (d. 945), the latter from Samarqand by origin but born origin in Baghdad“
  8. ↑ „Abdul Wahid bin Abdul Aziz Tamimi - Biography“. 2015-yil 12-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2015-yil 11-iyul.
  9. ↑ Prince Darashikhoh, „Safina tul-Auliya“
  10. ↑ Sult̤ān Bāhū. Death Before Dying: The Sufi Poems of Sultan Bahu. University of California Press, 1998. ISBN 978-0-520-92046-0. 
  11. ↑ Sarwari Qadiri Order. India: General Books LLC, 26 July 2010. ISBN 9781158473861. 
  12. ↑ Shah Mohammad Hasan Rampuri. Tawareekh Aina e Tasawuf. Printed in 1311, India, 2nd Edition printed in 1391 Kasur, Pakistan. 
  13. ↑ „Abdul Wahid bin Abdul Aziz Tamimi - Biography“.