Abu Bakr ibn al-Arabiy
Qiyofa
Bu maqola Ibn Arabiy haqidadir. bilan adashtirmang.
Abu Bakr ibn al-Arabiy | |
|---|---|
أبو بكر بن العربى | |
| Shaxsiy maʼlumotlar | |
| Tavalludi | 468 /1076 |
| Vafoti | 543 / 1148 |
| Dini | Islom |
| Era | Islom oltin davri |
| Hudud | Andalusiyalik olim |
| Yurisprudensiya | Molikiy |
| Imom | Ashʼariy[1][2] |
| Mashhur ish(lar)i | Ahkom al-Qurʼon (Qurʼon hukmlari), Al-ʻAvosim min al-Qavosim (Halokatdan asrovchi omillar) |
Abu Bakr ibn al-Arabiy (arabcha: أبو بكر بن العربى; tax. 1076–1148) – al-andaluslik musulmon qozi va molikiy fiqh ulamosi. Al-Muʼtamid ibn Abbod singari Ibn al-Arabiy ham Murobitlar hukmronligi davrida Marokashga koʻchishga majbur boʻlgan. U Abu Homid Gʻazzoliyning shogirdi boʻlgani rivoyat qilinadi. Molikiy fiqhining yetuk ustasi hisoblangan. Otasi esa Ibn Hazmning shogirdi boʻlgan. Al-Arabiy Ispaniyada ashʼariy maktabi tarqalishiga ham oʻz hissasini qoʻshgan. U haqida batafsil tarjimai holni zamondoshi, seutalik molikiy olimi va qozisi Qodi Iyad yozgan[1].
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 The Encyclopaedia of Islam. New Edition. Brill, Leiden. vol. 4, p. 289
- ↑ Griffel (2009), s. 62-66