Kontent qismiga oʻtish

Abay yoʻli

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Abay yoʻli
Asl nomi qozoqcha: Абай жолы
Muallif(lar) Muxtor Avezov
Mamlakat  Qozogʻiston
Til qozoq tili
Janr(lar)i epopeya
Nashr etilgan sanasi 1942-1956

Abay yoʻli (qozoqcha: Абай жолы) — qozoq yozuvchisi Muxtor Avezovning tarixiy-biografik romani. „Abay yoʻli“ romani qozoq adabiyotidagi birinchi yozilgan roman-epopeya sanaladi. Roman turli yillarda bir necha kitob tarzida nashr etilgan. Xususan, 1-kitob 1942-yilda, 2-kitob 1947-yilda, 3-kitob 1952 (baʼzi maʼlumotlarda 1954) yilda, 4-kitob esa 1956-yilda chop etilgan.

Romanning „Abay“ deb atalgan dastlabki ikki kitobi uchun SSSR Davlat mukofoti (1949-yil), „Abay yoʻli“ning toʻliq toʻrt jildi uchun esa Lenin mukofoti (1959-yil) berilgan.

„Abay yoʻli“ orqali hozirgi qozoq nasri butun dunyo adabiy klassikasining eng baland choʻqqisiga koʻtarildi. Shu tariqa, 19-asrning 40–50-yillarini M. O. Avezov oʻz adabiyotimiz taraqqiyoti tarixida ilgari boʻlmagan renessansga aylantirdi. Bu — qonuniy, chunki „Abay“dek asar shu vaqtgacha qozoq adabiyotida boʻlgan emas[1]. „Bu ham kam“, — dedi fransuz yozuvchisi Lui Aragon, — „dunyoning boshqa mamlakatlarida ham unga teng keladigan asar topish qiyin; bu, meningcha, XX asrning eng yaxshi asarlaridan biri“. Eng talabchan ijodkorlar tilidan aytilgan bunday nihoyatda yuksak bahoga „Abay yoʻli“ qanday fazilatlari bilan erishdi? Bu savolga javob berish uchun epopeyaga xos asosiy xususiyatlarni eʼtiborsiz qoldirib boʻlmaydi. Avvalo, mavzu haqida. Kechagi, yaʼni tarixiy mavzu; bugungi, yaʼni zamonaviy mavzu deb yuramiz. Bir paytlar mana shular haqida bahs ochib, tortishib ham koʻrdik. Barchasi shartli narsa! (Kecha, bugun, ertaga… Vaqt uzviyligida boʻlinish yoʻq: tong otsa, ertaga bugunga, bugun kechaga aylanadi. Demak, kechasiz bugun, bugunsiz ertaga yoʻq). Xuddi shuningdek, bugungi qozoq kim? Buni bilish uchun kechagi qozoqni bilish shart. Ildizi yoʻq daraxt, tarixi yoʻq xalq boʻlmaydi. Avezov oʻzining toʻrt jildli „Abay yoʻli“ orqali butun dunyoga, qolaversa — oʻz vatandoshlari, kerak boʻlsa hattoki — qozoqlarning oʻziga „qozoq degan kim ekanini“ tanitdi. Aniqrogʻi, qozoq xalqining ulugʻligini — uning oʻtgan hayotini — tarixini, tarixining tugunli bosqichlarini, qozoq feʼli shakllangan fojiali ham ijodiy davrlarni ajoyib badiiy quvvat bilan yorqin namoyon qilib, ochib, har tomonlama belgilab, chuqur tushuntirib berdi. Shuning uchun ham „Abay yoʻli“ni oʻqigan Benjamen Matip „qozoq naqadar ajoyib xalq ekan“ deb oʻzini unutib hayratga tushsa, Konstantin Fedin „qanday qilib oʻzini qozoq boʻlib qolganini bilmay qolganini“ aytadi. Shu bois bugun L. N. Tolstoyni oʻqimay turib „rusni bildim“ deyish, O. Balzakni oʻqimay fransuzni bildim deyish qanchalik mushkul boʻlsa, Avezovni oʻqimay „qozoqni bildim“ deyish ham shunchalik qiyin.

Qozoqning birinchi epopeyasi

„Abay yoʻli“ning bosh qahramoni — Abay Qoʻnonboyev. Asarda shoir hayotining ellik yiliga guvoh boʻliladi. Abayning inson, fuqaro, shoir sifatida shakllanishi oʻsha yarim asr ichidagi qozoq jamiyatining barcha sohalaridagi hayotning barcha qirra va burilishlari bilan uzviy bogʻliq holda tasvirlanadi. Abay orqali oʻtgan asrning ikkinchi yarmi va bu asr boshidagi butun xalq turmushini, uning koʻp burama taqdirini, fikr-orzusi, maqsad-muddaosi, kurash va ziddiyatlarini… bari-barisini koʻzdan kechirish mumkin. „Xalq“ deganda, bu tushuncha asosida millatning urf-odati emas, balki milliy ruhi yotadi. Demak, „Abay yoʻli“da kechagi qozoqlarning faqat turmushi, urf-odati emas, balki butun ruhi ravshan koʻrinib turibdi.

19-asrning ikkinchi yarmidagi qozoq hayotining bu toʻrt kitobdan tashqarida qolgan biror-bir chekkasi yoʻq. „Abay yoʻli“ning mazmun jihatidan olganda barchaning eʼtirofini olgan ensiklopedik xususiyati, janr jihatidan olganda esa qozoqning birinchi epopeyasi ekani ham shunda. Yana bir murakkab xususiyat shuki, mana shu keng qulochli xalq epopeyasi boshdan-oxirgacha ziddiyatlarga, qarama-qarshi kuchlarning oʻta murakkab kurashiga qurilgan va bularning barchasi dialektik harakat, oʻsish-rivojlanish, kengayish jarayonida koʻrsatilgan. Masalan, asarning asosiy magʻzidagi bosh ziddiyatni olaylik. Avvalo, bu yerda alohida odamlar orasidagi psixologik keskinliklar, munosabatdagi qarama-qarshiliklar, kuchlilarning kuchsizlarga qilgan zulmi, zoʻravonligi, qotillikka tutashgan shafqatsizligi (Qodar va Qamqa voqeasi); shundan kelib chiqqan urugʻ bilan urugʻ orasidagi keskin toʻqnashuvlar — yer talashi, beva ayol talashi, qun (qasos), bosqin, olishuvlar, janglar; bularning umumxalq boshiga solgan kulfati — turli shakldagi ezilishlar: qashshoqlashuv, darbadarlik, qurgʻoqchilik va qirilish, jatoqlarning paydo boʻlishi, qozoq dashtiga rus koʻchmanchilarining kelishi, gʻarib-kambagʻallarning oʻzaro hamjihatligi, ularning ustun tabaqalarga qarshiligi, shu qarshiliklar jarayonida koʻringan beparvolar, ularning jazolanishi, surgun qilinishi, shu orqali asta-sekin eski bilan yangining oʻrtasi ajralib, kurashning yangi tus olishi… Bularning barchasining haqqoniy, adolatli, aniq va rivojlanish jarayonida koʻrsatilishi — chin maʼnodagi realist ijodkorning favqulodda isteʼdod kuchiga, talant qudratiga borib taqaladi. Epopeyadagi biron odam yuqoridagi ziddiyatlar oqimidan chetda qolmaydi. Hammaning feʼl-atvori ana shu murakkab kurash jarayonida shakllanadi. „Abay davridagi qozoq dashtida“, — deydi muallif, — „kuni oʻtib borayotgan, ammo ildizi hali ham teran yotgan eskini men Qunonbay obrazida jamladim. Uning oʻgʻli Abay timsolida esa endigina tugʻilayotgan yangini mujassamladim. Shuning uchun shoir Abayning shakllanishini koʻrsatish orqali men katta ijtimoiy haqiqatni — eski bilan yangining dialektik qarama-qarshiligini, kurash natijasida eskini yangining yengishini ochishim lozim edi“. Bu — nihoyatda qiyin va xavfli qadam. Kurash va ziddiyatni aniq dushman boʻlgan ikki qarama-qarshi tomon emas, balki ota bilan oʻgʻil munosabatiga qurish, bu borada rad etib boʻlmas, juda kuchli psixologik dalillar topilmasa, koʻpchilik ongiga bir qarashda singmaydigan, ishonchsiz narsa boʻlib koʻrinishi mumkin. Realist ijodkorning favqulodda ijodiy qudrati yana bir ajoyib koʻrinish topgan joy — ana shu yer: ota bilan oʻgʻilning oʻzaro murosa bilmas dushmanlarga aylanishi, natijada Abayning otadan butunlay uzilib, alohida yoʻlga chiqishi. Oʻquvchini bunga soʻzsiz ishontirishi — muallifning beqiyos mahorati boʻlsa, shuning natijasida namoyon boʻlgan „Abayning ulugʻligi — oʻz tabaqasining tilagidan koʻp azoblar, iztiroblar, tan va joniga tushgan yaralar orqali butunlay ajralib chiqishida, oʻz zamonidan baland turishidadir“[2]. Bu — epopeyaning gʻoyaviy mazmuni va mavzu asosining qimirlamas mustahkamligi. „Abay yoʻli“ning granitday baquvvat poydevori ana shunday mahorat bilan qoʻyilgan.

Syujet va kompozitsiya ham Avezov ijodkorlik mahoratining namunalarini koʻrsatgan. Toʻrt kitob davomida odam obrazlarini yaratishga xizmat qilmaydigan birorta detal, birorta chiziq — hattoki bitta chiziq ham yoʻq. Hammasi xarakter yaratish va haykaltaroshlik, umumlashtirish va individuallashtirish vazifasini oʻtaydi. Har bir xarakterning yaratilish tarixi bor. Har bir obraz tip darajasigacha koʻtarilgan. Bosh qahramonlar doimo oʻsish, rivojlanish jarayonida koʻrsatiladi. 1-kitob boshida shahardan qishlogʻiga oshiqib kelayotgan bola shogird bilan 4-kitob oxirida yorugʻ dunyodan kuzatilayotgan daholar shoir oʻrtasidagi qirq besh yil nafaqat Abayning inson, fuqaro, shoir sifatida oʻzgarishi, yangilanishi, yangidan tugʻilishi, qayta-qayta oʻzgarishi bilan oʻtadi, balki har bir yirik, asosiy qahramon ham yoki oldinga qarab oʻsadi, yoki orqaga ketadi, yoki balandlaydi, yoki qulflaydi, yoki oʻladi, yoki tiriladi. Statik holda qolgan birorta hodisa yoʻq, hammasi dinamik xarakterga ega. Bu — syujet mukammalligining natijasi.

Kitob qahramonlari

Boblari

Manbalar

  1. ↑ Mүsіrepov Gʻ. Suretker parizi. — A., 1970, 164- b.
  2. ↑ Mүsіrepov Gʻ. Suretker parizi. — A., 1970, 163-6.

Havolalar