Kontent qismiga oʻtish

2013-yilgi UEFA Yevropa ligasi finali

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
2013-yilgi UEFA Yevropa ligasi finali
Turnir UEFA Yevropa Ligasi
Benfica Chelsea
Portugaliya Angliya
1 2
Sana 15 May 2013[1]
Oʻyin oʻtkazilgan joy Amsterdam Arena, Amsterdam
Uchrashuvning eng
yaxshi o'yinchisi		 Branislav Ivanović (Chelsea)[2]
Hakam Björn Kuipers (Niderlandiya)[3]
Tomoshabinlar soni 46,163[4]
Ob-havo Qisman bulutli
13 °C (55 °F)
54% namlik[5]
← 2012
2014 →

2013-yilgi UEFA Yevropa ligasi finali – UEFA tomonidan tashkil etilgan Yevropaning klublar miqyosidagi ikkinchi darajali musobaqasi, UEFA Yevropa ligasining 2012–13-yilgi mavsumining soʻnggi oʻyini boʻlib, turnirning umumiy hisobda 42-mavsumi va UEFA kubogidan UEFA Yevropa ligasiga qayta nomlangandan keyingi 4-mavsumi edi.

Final 2013-yil 15-may kuni Niderlandiyaning Amsterdam shahridagi Johan Cruyff Arena stadionida boʻlib oʻtdi[6]. Unda Portugaliyaning „Benfica“ hamda Angliyaning „Chelsea“ klublari bahs olib bordi. „Chelsea“ 2–1 hisobida gʻalaba qozonib, ushbu musobaqadagi ilk chempionlikni qoʻlga kiritdi[7].

„Chelsea“ UEFA Chempionlar ligasining amaldagi gʻolibi sifatida keyingi mavsumda Yevropa ligasida ishtirok etgan ilk jamoa boʻldi. Klub guruh bosqichida uchinchi oʻrinni egallashi oqibatida musobaqani tark edi va Yevropa ligasida oʻynaydigan boʻldi. Ushbu gʻalaba orqali Chelsea Chempionlar ligasi chempioni sifatida keyingi mavsumda ushbu turnirda gʻolib chiqqan yagona jamoa boʻlib qoldi (2024-yilda reglament oʻzgarishidan oldin buni boshqa hech bir klub takrorlay olmagan).

Bundan tashqari, „Chelsea“ shu paytgacha UEFAning barcha yirik klublar musobaqalarida gʻalaba qozongan toʻrtinchi, Angliyada esa birinchi klub boʻldi: ular Kubok egalari kubogini 1971 va 1998-yillarda, UEFA Chempionlar ligasini esa 2012-yilda qoʻlga kiritishgan edi[8]. Shuningdek, „Chelsea“ 1991-yilda „Manchester United“dan keyin birorta ham zaxira oʻyinchisidan foydalanmay yirik yevroturnir finalida gʻalaba qozongan ilk jamoa boʻldi[9].

Mazkur gʻalabadan soʻng „Chelsea“ 2012–13-yilgi UEFA Chempionlar ligasi gʻolibi „Bayern Munich“ bilan 2013-yilgi UEFA Superkubogi oʻyinida ishtirok etish huquqini qoʻlga kiritdi.

Mezbon

2011-yil 16-iyunda Amsterdam Arena 2013-yilgi UEFA Yevropa ligasi finali mezboni sifatida eʼlon qilindi[10]. Stadion 1996-yildan buyon „Ajax“ klubining oʻyinlariga mezbonlik qilib kelayotgan boʻlib, 1998-yilgi UEFA Chempionlar ligasi finali ham aynan shu arenada oʻtkazilgan edi. Unda „Real Madrid“ „Juventus“ni 1–0 hisobida magʻlub etib, oʻzining yettinchi chempionligin qoʻlga kiritgan. Shuningdek, stadion UEFA Yevro 2000 musobaqasining mezbon arenalaridan biri boʻlib, jami beshta oʻyin, jumladan, yarim final uchrashuvini ham qabul qilgan[11].

„Ajax“ning avvalgi uy stadioni boʻlmish Olympic Stadium ham bir qator Yevropa miqyosidagi finallariga mezbonlik qilgan. Bir oʻyinlik finallar qatorida 1962-yilgi Yevropa chempionlar kubogi finali (unda „Benfica“ „Real Madrid“ni 5–3 hisobida magʻlub etgan) va 1977-yilgi Kubok egalari kubogi finali (unda „Hamburger SV“ „Anderlecht“ni 2–0 hisobida yutgan) oʻrin olgan. Bundan tashqari, stadion 1981-yilgi UEFA kubogi finalining ikkinchi oʻyini („AZ Alkmaar“ va „Ipswich Town“ oʻrtasida) hamda 1992-yilgi UEFA kubogi finalining ikkinchi oʻyini („Ajax“ va „Torino“ oʻrtasida)ga ham mezbonlik qilgan[12].

Oʻyin

Qisqa sharh

Uchrashuvning 60-daqiqasida Fernando Torres hisobni ochdi. U Juan Mataning uzatmasidan soʻng darvozabonni aylanib oʻtib, toʻpni darvozaga joyladi. Oradan sakkiz daqiqa oʻtib Eduardo Salvioning bosh bilan yoʻllagan zarbasi César Azpilicuetaning qoʻliga tegib ketgani uchun penalti belgilandi. Óscar Cardozo uni aniq amalga oshirgan holda hisobni tenglashtirdi. Soʻnggi qoʻshib berilgan daqiqalarda esa Mataning burchak zarbasidan uzatmasidan soʻng Branislav Ivanovićning boshi bilan kiritgan goli „Chelsea“ga 2–1 hisobidagi gʻalabani taqdim etdi va klub tarixidagi ilk Yevropa ligasi sovrinini olib keldi[7].

Tafsilotlar

Benfica Portugaliya1–2Angliya Chelsea
 Hisobot
Muxlislar soni: 46,163[4]
forma
Chelsea[5]
GK 1 Braziliya Artur
RB 34 Portugaliya André Almeida
CB 4 Braziliya Luisão (c) Ogohlantirilgan 61'
CB 24 Argentina Ezequiel Garay Ogohlantirilgan 45+1' Maydondan chiqarilgan 78'
LB 25 Paragvay Lorenzo Melgarejo Maydondan chiqarilgan 66'
RM 35 Argentina Enzo Pérez
CM 21 Serbiya Nemanja Matić
LM 19 Ispaniya Rodrigo Maydondan chiqarilgan 66'
RF 20 Argentina Nicolás Gaitán
CF 7 Paragvay Óscar Cardozo
LF 18 Argentina Eduardo Salvio
Zaxira:
GK 13 Portugaliya Paulo Lopes
DF 33 Braziliya Jardel Maydonga tushirilgan 78'
MF 10 Argentina Pablo Aimar
MF 15 Niderlandiya Ola John Maydonga tushirilgan 66'
MF 23 Urugvay Jonathan Urretaviscaya
MF 89 Portugaliya André Gomes
FW 11 Braziliya Lima Maydonga tushirilgan 66'
Murabbiy:
Portugaliya Jorge Jesus
Tasvir yaratishda xatolik:
GK 1 Chexiya Petr Čech
RB 28 Ispaniya César Azpilicueta
CB 2 Serbiya Branislav Ivanović
CB 24 Angliya Gary Cahill
LB 3 Angliya Ashley Cole
CM 8 Angliya Frank Lampard (c)
CM 4 Braziliya David Luiz
RW 7 Braziliya Ramires
AM 10 Ispaniya Juan Mata
LW 11 Braziliya Oscar Ogohlantirilgan 14'
CF 9 Ispaniya Fernando Torres
Zaxira:
GK 22 Angliya Ross Turnbull
DF 19 Portugaliya Paulo Ferreira
MF 12 Nigeriya Mikel John Obi
MF 21 Germaniya Marko Marin
MF 30 Isroil Yossi Benayoun
DF 57 Niderlandiya Nathan Aké
FW 13 Nigeriya Victor Moses
Murabbiy:
Ispaniya Rafael Benítez

Oʻyinning eng yaxshi futbolchisi:
Branislav Ivanović (Chelsea)[2]

Yordamchi hakamlar:[3]
Sander van Roekel (Niderlandiya)
Erwin Zeinstra (Niderlandiya)
Toʻrtichi hakam:[3]
Felix Brych (Germaniya)
Qoʻshimcha yordamchi hakam:[3]
Pol van Boekel (Niderlandiya)
Richard Liesveld (Niderlandiya)
Zaxira yordamchi hakami:[3]
Berry Simons (Niderlandiya)

Oʻyin qoidalari[13]

Statistika

Manbalar

  1. ↑ „Amsterdam the Europa League aim“. UEFA.com. Union of European Football Associations (2012-yil 22-iyun).
  2. ↑ 2,0 2,1 Atkin, John. „Ivanović heads Chelsea to Europa League glory“. UEFA.com. Union of European Football Associations (2013-yil 15-may). Qaraldi: 2013-yil 15-may.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 „Kuipers to referee UEFA Europa League final“. UEFA.com. Union of European Football Associations (2013-yil 13-may). 2013-yil 7-iyunda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2013-yil 16-may.
  4. ↑ 4,0 4,1 „Full-time report“. UEFA.com. Union of European Football Associations (2013-yil 15-may). Qaraldi: 2013-yil 15-may.
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 „Tactical lineups“. UEFA.com. Union of European Football Associations (2013-yil 15-may). Qaraldi: 2013-yil 15-may.
  6. ↑ „Wembley, Amsterdam ArenA, Prague get 2013 finals“. UEFA.com. Union of European Football Associations (2011-yil 16-iyun). 2011-yil 18-iyunda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2011-yil 16-iyun.
  7. ↑ 7,0 7,1 „Chelsea's Branislav Ivanovic climbs highest to sink Benfica“. The Guardian (2013-yil 15-may). Qaraldi: 2013-yil 21-may.
  8. ↑ „Chelsea join illustrious trio“. UEFA.com. Union of European Football Associations (2013-yil 15-may).
  9. ↑ Oliver Kay.. „Torres far from feeling blue as he delivers epic performance [Champions in numbers (statistics box)“] (2013-yil 16-may). Qaraldi: 2013-yil 16-may.
  10. ↑ „Amsterdam ArenA to stage 2013 Europa League final“. UEFA.com. Union of European Football Associations (2011-yil 16-iyun). Qaraldi: 2013-yil 3-may.
  11. ↑ „Amsterdam ArenA“. UEFA.com. Union of European Football Associations. 2013-yil 23-martda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2013-yil 3-may.
  12. ↑ „Amsterdam's historic finals“. UEFA.com. Union of European Football Associations. 2013-yil 23-martda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2013-yil 3-may.
  13. ↑ „Regulations of the UEFA Europa League 2012/13“. UEFA.com. Nyon: Union of European Football Associations (2012-yil mart). 2012-yil 19-iyunda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2012-yil 1-iyun.
  14. ↑ 14,0 14,1 14,2 „Team statistics: Full time“. UEFA.com. Union of European Football Associations (2013-yil 15-may). Qaraldi: 2013-yil 16-may. 
"https://ziyosfera.uz/index.php?title=2013-yilgi_UEFA_Yevropa_ligasi_finali&oldid=246263" dan olindi