Dil: Versiyalar orasidagi farq
Oʻzbek imlo, tinish belgilari, ichki havolalar va turkumlar tuzatildi | Oʻzbek imlo, tinish belgilari, ichki havolalar va turkumlar tuzatildi |
2026-yil 20-noyabr, 04:04 dagi (joriy) koʻrinishi
Dil — tasavvufda ilohiy xitobning, maʼrifat va irfonning namoyon boʻladigan oʻrni.
Dil oriflar tilida ilohiy sirlar makoni va maxzani boʻlgan joy, hakimlar uni nafsi notiqa yoki qalb deydi.
Qalb ikki xil maʼnoda qoʻllanadi: 1. Inson yuragi. 2. Insonning chap koʻkragidan ikki barmoq pastda joylashgan ruhoniy latifa boʻlib, rahmoniy fayz va nur nozil boʻladigan, tajalliy joydir.
Sufiylar tomonidan ham qalb deganda aynan shu ruhoniy latifa nazarda tutgan.
Tasavvufga koʻra qalbning turi yettitadir bular, sadr - islom javharining oʻchogʻi; qalb -imon javharining oʻchogʻi; shigʻof - xalqni sevish, xalq uchun kuyinish joyi; fuod - koʻngilning mushohada maskani; habbat ul-qalb - Haqqa qaratilgan muhabbat makoni; suvaydo - gʻaybiy mukoshafa joyi; muhjat ul-qalb - tajalliy makoni[1].
Manbalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]Adabiyotlar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- Usmonov I, Olimov S, Yoʻldashxoʻdjayev H, Faxriddinov Z, Toʻychiyeva N, Jabborov N, Choʻtmatov J, Rahimov K, Komiljonova Z, Karimova S, Nurmuhammedov D, Erkaboyeva F, Jurayev O Turdiyeva D.. Tasavvuf atamalari. Movarounnahr nashriyoti, 2015 — 360-bet. ISBN 978-9943-12-346-5.
Havolalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]
Vikiiqtibosda Dilga tegishli iqtiboslar mavjud.